sorry is niet meer genoeg  afgesloten

Ik kan me er niets bij voorstellen. Helaas kan ik me niet indenken, dat een persoon zo kan veranderen....

Ja ik ben een ex-slachtoffer (het is voor mij een hele tijd geleden dat ik uit de situatie ben gestapt)

Begrip zul je niet krijgen van me. Hard he!!! Zo hard en nog harder ben jij tegen iemand geweest.

Jij hebt je wil en je macht op iemand uitgeoefend. jij wilt beter worden, jij wilt geen nieuwe slachtoffers maken. Oké, wil ik een beetje begrip voor tonen....maar denk even na over het beter worden.....de slachtoffer(s) van jouw gedrag hebben wel mooi levenslang gekregen!!! Levenslang met gevoelens en emoties.....

Dat je wilt stoppen en je gedrag wilt veranderen oke, echt heel goed besluit van je. Maar laat het slachtoffer gaan....laat het slachtoffer haar eigenwaarde terug vinden...Wil je weten hoe iemand zich voelt....en jaren erna nog mee worsteld....ik heb een boek geschreven. ten eerste om het voor mezelf te verwerken, maar er naast zeker voor alle slachtoffers. Niet dat het slachtoffer zo'n boek moet lezen, niet iedereen kan dat aan. maar omstanders.....ja die wel. En plegers...misschien dat er dan meer plegers naar deze site komen...om GEEN slachtoffers meer te maken....niet om beter te worden.

Het boek heet: "Ook een moeilijk leven is leefbaar!"

Weet wat je mensen aan doet. Zo boos op alle plegers, toch een beetje begrip voor je dat je niet nog meer slachtoffers wil maken.

Boos ben ik nog steeds en moet ook degelijk mijn woede inhouden.....om hier te kunnen schrijven. Het enigste wat ik wil bereiken is dat het nou eens afgelopen moet zijn met die machtspelletjes van de plegers. Dat iedereen recht heeft om een eigen en waardig leven mag hebben, op zijn of haar manier. zonder dwangmatige dingen....Ieder levend wezen heeft er recht op!!!

Sorry ik wilde nog meer te schrijven, maar er komt te veel woede omhoog.....

lieve anja, kan heel goed begrijpen dat je boos bent, maar hoop toch voor je dat je dat gevoel op een gegeven moment kunt gaan loslaten. ik heb als kind huiselijk geweld meegemaakt en ook weer in mijn huwelijk. mijn hele leven was een zoektocht naar mezelf en verre van makkelijk. toch heb ik heel hard gewerkt aan het leren vergeven en dat lukt me wel goed. ik besefte dat het gezond was om boos te zijn maar op een gegeven moment gaat het aan je vreten. moest ook naar het punt om de boosheid naar mezelf te onderzoeken. kon me soms met de kop tegen de muur slaan dat ik in de relatie bleef, dat ik het allemaal pikte. moest uit mijn slachtofferrol om verder te kunnen. ben hulp voor mezelf gaan zoeken bij een psygoloog, wat is er mis met mij dat ik het zolang accepteerde. natuurlijk heeft mijn jeugd hier ook mee te maken, maar ik geloof heilig dat ieder mens de mogenlijkheid heeft om te groeien,als hij dat wilt. ik ben een aantal maanden op dit forum en voel met zowel daders als slachtoffers mee. zeker met de daders die verantwoordelijkheid nemen voor hun daden. als voormalig slachtoffer heb ik natuurlijk een enorm inlevingsvermogen naar de andere slachtoffers, wat ik als een kado zie. als er nu iemand niet respectfull met mij omgaat kan ik eruit stappen. heerlijk die vrijheid. maar daar we allemaal niet perfect zijn blijft het ook belangrijk om jezelf ook te onderzoeken en eerlijk naar je "fouten"te kijken. ieder mens gaat processen door en wij kregen dit op ons pad. het hoeft geen levenslange veroordeling te zijn. kan zo ontzettend van mijn kindje genieten en ben blij met het meestal rustige gevoel in mezelf. dit is voor mij geluk. weet dat het leven een golfbeweging is en we weten nooit wat er verder komt, maar door het leven dat ik geleeft heb ben ik wel degene die ik nu ben. niks is alleen maar slecht of goed. heb gezien hoe mijn man vol met woede en frustratie zat . geloof maar niet dat dit gevoel opbouwend of gelukkig maakt. door negatief te denken of te handelen straf je jezelf. vind het zoooo triest voor de vrouwen die eruit zijn gestapt en bijna geen kans gegeven word om een nieuw leven te starten omdat hun ex hun blijft achtervolgen. dit is voor mij weer een verhaal op zich. triest. nou heb heel wat geschreven, eigenlijk wilde ik graag je iets ondersteunen om je boosheid en weerstand los te laten. wens je heel veel sterkte toe.

Beste Anja,

Bedankt voor het schrijven van je boek. Ik ga het meteen proberen te kopen of van de bib te halen.

Heel herkenbaar voor mij was wat je vertelde over machtspelletjes. Mijn man heeft werkelijk ALLES geprobeerd om mij onder de duim te houden. Van mij geen geld te geven voor boodschappen tot intimidatie, tot dreigementen, tot geweld, kleineringen, schelden, beledigen, eten en drinken naar mij gooien, enz. enz. En natuurlijk ook duwen, slaan, enz. Ik heb alles genomen omwille van de lieve vrede en onze kinderen. Ik wil ze (en hem) niet de pijn te laten ervaren van een scheiding. Maar ik zweer je, hij laat mij geen andere weg. Hij maakt mij het heel moeilijk om te blijven!

Anja, ik wil graag over mijn probleem praten. En ik heb advies nodig. Na 10 jaar alles te hebben geprobeerd om een liefdevolle, op gelijke rechten en wederzijdse respect opgebouwde relatie te hebben, voel ik dat ik het niet meer aankan. Help!

Met dank,

Yamila.