Ik walg van mezelf 

ik ben dader van 1 x geweld en nu ????

Hoeveel ik ook te verwerken kreeg van haar in haar doen en laten.

dan nog had ik haar dit nooit aan mogen doen dat ik haar telefoon stuk maakte haar vast pakte tegen de trap gooide haar bij de keel pakte aansteker naar haar gooide kop koffie naar haar toe smeet dreigde haar af te maken haar mes gaf en zij snij je keel zelf maar door.

Dat is slecht echt slecht dat is nooit te vergeven wat ik heb gedaan

Wat er ook voor problemen waren in welke maate dan ook dan nog heeft nooit niemand het recht iemand zo iets aan te doen hoe boos je ook bent.

Ik walg van mezelf dat ik haar dat heb aan kunnen doen

Niemand verdient het zoiets mee te maken dat weet je en toch doe je het

Hoe durf ik haar dit aan te doen dan ben je ziek in je hoofd

het is goed dat je zelf inziet dat je ziek in je hoofd bent. Als je je ziek in je lijf roep je de hulp van een arts in. Doe je dat nu ook?

Ja ik ga kontakt opnemen met mijn huisarts dat ik hulp nodig heb.

Heb ook met haar gepraat over wat er gebeurd is en dat ik hulp ga zoeken dat dit gewoon niet te tolereren is wat ik gedaan heb.

Dat dit niet te vergeven is en niet goed te praten valt daar ook niet om vraag en me schaam wat er gebeurt is en dat ik verder ook geen kontakt met haar ga zoeken , haar met rust laat en zichzelf weer kan worden als dat nog mogelijk is , en me heel goed voor kan stellen dat ze mij niet meer zou willen zien.

1 ding wil ik graag kwijt en hoop dat niemand het overkomt.

20 jaar geleden trof ik mijn toenmalige vriendin aan met haar broer in bed een nummertje aan het maken en ben er nooit mee heen geweest , gevolg wantrouwen in de relatie van nu als de ander zijn afspraken niet nakomt niet laat weten waar ze is telefoon niet opneemd, eerst kan je er nog mee omgaan als dat een x bebeurd daarna komt de angst weer bedonderd te worden en krijg je de beelden van toen weer te zien.

Ook al vertel je het je huidige vriendin wat je is overkomen en vraagt om er rekening mee te houden weet waar je aan begint als je mij als vriend neemd want ik zadel jou op met mijn probleem en al bedoeld je vriendin het nog zo goed door te zeggen ik wil jou en zorg ervoor dat je die wantrouwen bij mij niet krijgt vergeet het maar ze gaan komen het is een ramp voor haar en voor jezelf je maakt kapot wat je lief is ook al denk je overkomt mij niet zo dacht ik ook en 20 jaar na dato toch jezelf beheersing verloren en ga ik hulp zoeken

Dus als het kalf verdronken is dempt men de put stomme oen dat ik ben door te denken ik trek dit wel nou mooi niet dus

Wat was de aanleiding dan?

De aanleiding das een lang verhaal laten we voorop stellen dat eerst alles heel mooi en goed was samen 1 samen dingen doen dezelfde wensen en toen ineens beetje bij beetje ging het de verkeerde kant op afspraken niet nakomen dingen vergeten.

Dan praat je daar over en wordt er gezegt zal er om denken.

steeds weer afspraken vergeten praat je nog een keer daarover van waarom kom je je afspraken niet na krijg je antwoord weet ik niet maar zal niet weer gebeuren. dan spreek je af schrijf het op of zet een alarm in je foon dat je afspraak niet vergeten kan ja wordt er gezegt doe ik dat wel kan het ook niet fout gaan dan nog steeds weer dingen vergeten vraag je je hebt toch opgeschreven blijkt het niet zo te zijn dan heb je bonje heb je ook nog eens paar schoonouders die zich er mee gaan bemoeien en die stiekem met beneden telefoon afluisteren wat wij bepraten en op pc in onze prive dingen zitten te neuzen (maar niet in de gaten hadden dat webcam aan stond) die mensen je zwart gaan zitten maken bij haar (eerst was ik goed) maar dat is toch ook niets die erik hij is 4 5 dagen van huis maar niet willen zeggen sorry we waren fout hadden we niet moeten doen nee dan ook nog het lef hebben wil je wel tegen hem zeggen dat we liever niet hebben dat hij hier komt en hij je hier niet ophaald en maar blijven stokelen en praat je daar over en zeg je is toch niet normaal zijn onze zaken onze problemen moeten we zelf oplossen jij komt je afspraken niet na hebben we er woorden over gaan zei zich ermee bemoeien zegt ze ze zijn fout maar ja blijven wel mijn ouders (waar is alle redelijkheid dat pik je toch niet ook al zijn het je ouders zei gaan toch niet bepalen wat goed voor jou ons is we hebben toch eigen leven wij praten teminste ik maak hun post toch ook niet open zijn niet mijn zaken )

Afspreken dat ze naar mijn ouders gaat bel je op den duur van ben je goed aangekomen euuu nee zit bij andere mensen en niemand weet van iets zeg je mijn ouders rekenen erop dat je zo komt denk je dat die zich geen zorgen maken waar je blijft krijg je antwoord nee waarom ga straks wel heen (dat laat je toch even weten )

Zijn we bij vrienden op verjaardag in het weekend blijven we slapen wordt er de volgende dag gevraagt kunnen jullie hier wel blijven eten en kunnen we nog even darten zecht ze nee eet thuis ( heey hallo overleggen we niet even ik weet van niets zet me lekker voor blok hier) stuurt ze sms naar haar ouders euuu wordt hem niet want we zijn net wakker ( nou lekker liegen tegen je ouders zijn al uren op) nou ja bij ons als je zegt net wakker dan kan dat wel een aantal uur zijn.

Enige wat we door de weeks hebben is msn smsje of telefoon verder alleen weekend maar probeer zo vaak mogelijk terug te komen (is 5 uur rijden heen en weer) krijg je smsje kom je straks op msn mis je wil bij je zijn maak je je werk snel klaar kom je op msn 2de zin wat ze schrijft mag ik weer gaan puzzelen dan ben ik boos vraag je ben ik er wil je gelijk weer weg lekker is dat dacht dat je me mist en bij mij wilt zijn krijg je antwoord ja is wel zo hoor dat geloof je dan toch niet meer dan gaat ze eten komt ze terug ik ga zo wandelen hoor ja verrek toch eerst vragen kom je op msn dan doe ik mijn best er nog lekker optijd er voor je te zijn wil je steeds weg.

Zonder gekheid ze komt soms 5 afspraken in de week niet na we hebben maar 2 soms drie dagen (weekend) om bij elkaar te zijn is het dan gek dat je op den duur flipt iedere x hoor je nee zal er om denken

echt dit is nog maar heel klein gedeelte van hoe ze de laatste 5 maanden doet totaal niet meer de vrouw waar ik stapelgek op ben deze vrouw haat ik

Heb hier echt heel moeite mee dat iemand zo ineens de verkeerde kant op veranderd is gewoon brein brekend totaal niet te begrijpen.

Net alsof ze zich iemand heeft voorgedaan die niet bestaat me om haar vinger gewikkeld en zodra ze mij heeft totaal iemand anders worden netalsof er 2 personen in 1 lichaam zitten

Als je dan vraagt waarom doe je zo ben ik niet goed voor je geef ik je niet genoeg ben ik er niet vaak genoeg krijg je antwoord nee echt meer hoef je niet te geven is echt genoeg.

Iedere x krijg je te horen nee zal er om denken beloof ik zal niet weer gebeuren echt zo ben ik echt niet geloof me.

Nou en dan soms binnen een dag na deze woorden (soms 2 uur nadat je wat afspreekt) laat ze mij weer zitten wachten vraag je kom je gelijk terug als kerk is afgelopen zegt ze ja en laat ze je gewoon anderhalf uur zitten wachten niet even bellen wordt later gewoon niets van zich laten horen telefoon uit en dan terug komen en zeggen ja nou heb nog even staan praten

Zoals ze was en nu is geworden pffffff niet te begrijpen is ook niet mee samen te leven is regelrechte ramp.

Wat ik gedaan heb is heel fout en ga daar met hulp aan werken.

Maar na mate wat er zich de laatste 5 maanden heeft afgespeeld valt ook niet te begrijpen. je flipt op den duur en had bij haar weg moeten gaan heb vaker tegen haar gezegt kunnen we er niet beter een punt achter zetten nee zegt ze ben mezelf even niet maar echt zo ben ik niet en blijf je dus hopen dat wel weer de vrouw van eerst weer komt.

Ik had naar mijn vrienden moeten luisteren ga bij haar weg als ze echt van je houd komt ze terug al duurt het ook een jaar. nee te veel gevoelens voor die vrouw die er eerst ook was en blijven hopen dat het nu wel goed zal gaan.

dom dom dom

Met haar verjaardag leuke bos rozen lief kaartje bedeltjes voor haar armband

Maand later ben ik jarig geen kaartje geen kado vraag vergeet je mischien iets euuu nee hoezo nou ben jarig hadden afgesproken lekker voor ons twee deze dag heb mijn familie gezegt nee niet komen deze dag is voor ons twee 3 weken van te voren al afgesproken en heeft ze wel dienen voor de kerk heeft ze dat niet afgezegt zeg dag van te voren nog bel dan even af ja zegt ze doe ik tot 5 x toe gevraagt bel dan even zegt ze ja doe ik zo en dan savonds om helf elf gaat ze eindelijk eens bellen en krijg dan de mededeling kan niet vervangen worden NEE logies als je maar uitsteld en uitsteld

Ow en op mijn vraag vergeet je niets iets kaartje kado zegt ze daar doen we toch niet aan

Echt zakt je de moet in de schoenen altijd maar geven geven en dan nog niet eens met je verjaardag de afspraken na kunnen komen maar wel verwachten dat ik mijn familie niet laat komen om met ons twee te zijn en dan zelf weg gaan omdat je weer te laks en te lang gewacht hebt om even te bellen

Zijn een hoop mensen hier die zeggen ik hou zoveel van haar

Dikke lulkoek wat die mensen zeggen als je zoveel ruzie hebt dan hou je echt niet meer van haar

Ik zeg eerlijk zoals ze nu is geworden (blijkt te zijn) haat ik haar van dat persoon hou je niet de vrouw waar je voor bent gevallen daar hou je van die mis ik ook maar die is er niet meer dus kan je ook niet zeggen ik hou zoveel van haar echt kling klare onzin.

Wat er gebeurd is lijkt wel een self forfilling prophecy. Precies waar je bang voor was gebeurde.

Het lijkt erop dat je exvriendin een nogal druk sociaal leven had en je voor haar kennelijk minder betekende dan zij voor jou.

Hierin zit dus de scheefheid. Je reactie hierop, die een opeenstapeling is van frustraties, de onmogelijkheid erover te praten met haar, dat jullie elkaar ook nog eens heel weinig zagen, lijkt me een soort van ontploffing geweest.

Had je niet die ellendige ervaring uit het verleden gehad, dan had je er wellicht totaal anders op gereageerd en gedacht: ja zeg, als het zo moet hoeft het niet. Wat je zelf al schreef en wat je vrienden ook gezegd hebben.

Het lijkt me dat je hier het beste met een psycholoog over kunt gaan praten eerst om van dat trauma af te komen want er is geen enkele garantie dat het niet weer gebeurt zolang jij nog met die angst bedonderd te worden, je vertrouwen misbruikt te zien worden, rondloopt, die je kennelijk toch koppelt aan een volgende relatie.

Dit heeft allemaal te maken met vertrouwen.

Je exvriendin had gewoon minder tijd en energie voor jullie relatie dan dat jij verwachtte, afgemeten aan jouw gevoelens voor haar. Dit had je ook zo ervaren als je niet die gebeurtenis had meegemaakt 20 jaar geleden.

Ik vraag me af of je tussendoor nog relaties hebt gehad waarin het thema 'vertrouwen' ook speelde, in negatieve zin.

Je kunt van een vrouw niet verwachten dat zij de verantwoordelijkheid neemt voor jouw angst, wantrouwen. Dat kan tot op zekere hoogte maar dat verzandt al gauw in het gevoel voortdurend gecontroleerd te worden, voor de vrouw.

En dan nog. Hoe erg is het als je belazerd wordt? Miljoenen maken dit mee. Waarom maakt deze angst je buitenzinnen? Ik geloof dat dat een kluif is voor een psycholoog. Daarnaast is er zoiets als beheersing. Je zult verschrikkelijk bang voor jezelf zijn geworden. Nóg een angst erbij. Ik ben geen psycholoog, heb er zijdelings wel mee te maken, dus kan je niks adviseren.

Het lijkt me voor jezelf goed om eens op te schrijven wat je angsten zijn. Angst is een oergevoel dat huist in een plek in je hersens waar je met woorden moeilijk bij kunt komen. Een psycholoog kan je helpen daarbij te komen, die heeft daar manieren voor. Ondertussen kun je zelf ook op zoek gaan.

Zolang je hier niet vanaf bent zou ik geen serieuze relatie aanknopen. Een potentiële vriendin waarschuwen moet je eigenlijk niet willen doen. Het is jouw probleem en dat moet jij oplossen. Het zou ook, zolang dit speelt bij jou, een valse start van een vriendschap of relatie zijn. Je begint al met iets wat verschrikkelijk ingrijpend is: je zegt feitelijk: ik wantrouw je sowieso en jij moet daar rekening mee houden. Dan kan niet.

Maar dat is mijn mening.

Sterkte.

Zijn nu aantal maanden verder en een stuk wijzer geworden.

We hebben elkaar niet zoveel gezien wel veel gepraat via mail en zo nu en dan elkaar even zien dat hebben we zo'n 5 weken gedaan en leek heel goed te gaan zo, en hebben elkaar weer gekust.

Vroeg haar ook steeds weten je ouders dat wij elkaar zien ? ja zei ze steeds weten ze ze zijn er niet blij mee maar moet het zelf weten. vroeg haar weet je zeker wat je wilt ja zei ze wil dat het weer zo als eerst wordt, dus we zijn van het weekend weer bij elkaar vroeg ik ja zei ze weer net zoals eerst ik zei ok haal ik je vrijdag avond na je werk wel op, ow zegt ze zijn we dan vanaf vrijdag avond t/m zondag bij elkaar moet dat ? ik zeg je zegt toch net zoals eerst of wil je dat niet ja dat wil ik echt wel maar moet dat gelijk vanaf vrijdag avond gelijk al kan ik niet zaterdag komen gaat ze zitten janken ( weer heel vaag allemaal maar dat blijkt zo wel waarom).

Om het kort te houden vrijdag haal ik haar op maar mag niet van haar huis ik vraag haar weten je ouders dat je bij mij bent ja zegt ze ( vaag 2 ) zit ze bij mij in de auto heb ik mijn sokken wel bij mij gaat ze hele tijd in haar tas zoeken op de achterbank terwijl ik aan het rijden ben en dat duurd en dat duurd (vaag 3 ) thuis aangekomen zegt ze maak je gelijk even koffie voor mij en gaat snel naar boven ( vaag 4) duurd even en dan is ineens alles zoals eerst hebben het hratikke leuk samen zaterdag super goed weer heerlijk even zwemmen en savonds uit eten komen we terug zegt ze mijn ouders hebben gebeld ow zeg ik moet je even terug bellen er kan wel wat zijn of maken zich ongerust ja bel zo wel even.

even later zegt ze heb sms gestuurd (vaag 5) ik zei en ow gewoon of alles goed was. Toen ineens om half 1 snachts allemaal licht bundels door het raar aan het schijnen ik kijken staat er politie voor de deur ik naar beneden doe de deur open geef ze een hand en stel me voor en vraag wat er aan de hand is, is J hier vraagt de 1ne agent ja die is hier zeg ik en roep naar boven J is voor jou nou zegt die angent niet alleen voor haar ow zeg ik kom dan maar even binnen ga niet buiten praten. agenten komen binnen en J komt naar beneden vraagt die agent ben jij hier vrijwillig J !!!! ja zegt J ben hier vrijwillig hoezo nou zegt die agent we zijn gebeld door je ouders want die vermoeden dat jij hier niet vrijwillig bent want je hebt tegen je ouders gezegt ik ben bij een vriendin , nou heb het wel gezegt hoor zegt J maar zullen ze dat wel niet goed mee hebben gekregen toen ik weg ging, nou zegt die agent je moet niet liegen want je hebt zopas nog een sms gestuurd naar je zusje en daar had je in gezet zeg maar tegen pap en mam dat ik nog dagje langer bij mijn vriendin blijf, dus we geven je even de tijd paar minuten om naar huis te bellen en te zeggen dat je hier vrijwillig bent want wij bellen zo ook naar je ouders dus dan moet je gebeld hebben want je woont nog thuis dus hebben je ouders recht om te weten waar je bent dus geen leugens. Ik zei wat flik je mij nou waarom tegen mij liegen J ik vraag je steeds weten je ouders dat wij elkaar zien dat je bij mij bent zeg je steeds ja maar blijkt helemaal niet zo te zijn (wat godverdomme als ze het in haar hoofd had gehaald om te zeggen ben hier niet vrijwillig om onder haar leugens uit te komen WAT DAN). de agent gaan weg ik zeg gelijk bellen dat doet ze maar ze zegt niet van ik ben hier vrijwillig nee ze zegt pap ik ben bij erik en we praten morgen wel klik en weg drukken.

Ik zeg tegen J geef mij jou telefoon eens want wil nu weten wat je in die sms heb gestuurd ja zo zegt ze gaat ze heel sniekie zitten doen dat ik niet kan zien wat ze doet op haar telefoon (dingen verwijderen zo snel mogelijk) ik zeg geef nu die telefoon probeerd ze weg te lopen en nog steeds bezig met dingen doen op dat ding na 20 x vragen zeg ik ik vraag nog 1 x en als je hem dan niet gewoon geeft dan pak ik hem dus ik vraag maar ze geeft hem niet ik probeer hem te pakken maar dan houd ze hem uit alle macht ZOZ