Ben ik nu alles kwijt?  afgesloten

Hallo,

Ik ben een pleger van huiselijkgeweld. Ik heb er uiteraard veek spijt van. Ik ben mijn kinderen nu kwijt,zij betekenen alles voor mij. Ik ben openbaarvervoer conductuer (BOA) en mijn vraag is of ik nu mijn baan kan kwijt raken. De aanklacht is niet ingetrokken en de zaak gaat dus verder behandelt worden. Nogmaals, ik heb ontzettend veel spijt. Ik wil niet dat nog meer van mij afgepakt gaat worden.

Gr. Piet

Dat ligt er aan of je veroordeeld wordt. Lees dit maar eens.

http://www.justitie.nl/

onderwerpen/opsporing_en_handhaving/boa/betrouwbaarheid/index.aspx

Misschien leer je er dan wel van. Natuurlijk heb je er spijt van, maar of dat is omdat je geweld hebt gebruikt geloof ik niet zo kan dat niet uit je verhaal halen. En wat denk je dat je je vrouw hebt afgepakt iets wat nog belangrijker is dan jouw baan, nl haar eigenwaarde en veiligheid! Ik zou gewoon zonder gezeur alles ondergaan. Haal er een wijze les uit en begin opnieuw!

het is natuurlijk moeilijk om in andermans leven te kijken. tja, er zit denk ik niks anders op dan de gevolgen van je daden te accepteren en te ondergaan. hoop dat je beseft dat je mischien veel schade hebt aangericht bij de personen die je lief zijn en niet in zelfmedelijden gaat zitten. dat je dingen kwijdraakt is het gevolg van de oorzaak. het enige wat je kunt doen is veranderen wat je kunt veranderen en accepteren wat je niet kunt veranderen. zou eerst eens heel hard aan mezelf gaan werken en hopelijk krijg je dan ooit nog eens de kans om te bewijzen aan de slachtoffers dat je nog positieve kanten te bieden. mischien kun je als 1e stap hun alle ruimte geven die ze nodig hebben om te "genezen"van de angsten en wonden die ze hebben opgelopen. even niet zelfzuchtig zijn maar jezelf eens iets minder belangrijk vinden en opstellen. ze ruimte geven is een hogere vorm van liefde dan het van de daken roepen dat je spijt hebt en ze nodig hebt. maak jezelf klein,daar word je groot van... ik wens je veel wijsheid ,liefde en sterkte toe.

Sorry hoor maar heb je spijt of ben je bang dat je je eigen hachje in gevaar hebt gebracht?

Je moet inzien wat je hebt gedaan en het gevolg daarvan accepteren.

En als je je kids echt kwijt bent(Door rechter uitgesproken)

Ben je ver gegaan..........

Ik vraag me ook af of jij wel hebt opgelet tijdens je trainingen........ Je leert namelijk met je emoties omgaan

raar dat je dat thuis niet kan toepassen;)En vergeet niet dat jou niks is afgepakt......je hebt het zelf gedaan!

zolang je dat niet inziet zal er in jou zelf ook niks veranderen. Wat haar rol in het verhaal is zal zij verantwoording voor moeten nemen

Maar de klappen....die heb je echt zelf gegeven.

Ik ben ook een pleger van huislijkgeweld, ik pleeg geen geweld omdat ik dat leuk vind, maar als de ruzie oploopt ga ik de grenzen van het fatsoen voorbij.

Ik heb mijn vriendin meerdere keren hardhandig de deur uitgezet, we krijgen woorden deze lopen op, mijn vriendin is mondiger dan dat ik ben, en vervolgens ga ik de streep voorbij terwijl ik dat niet wil.

Voorheen als ik weg liep bij een ruzie dan was ik ook een slappeling, blijf ik dan heb ik mezelf soms niet in de hand en ben ik ook een slappeling want ik ga alle grenzen voorbij.

Ik hou onwijs van mijn vriendin, maar nauurlijkook van mijn kinderen, ik ben nu 3 maanden uit huis maar wil graag verder met de moeder van mijn kinderen.

Wat een watje ben ik eerst zet ik haar de deur uit, vevolgens ga ik op aandringen van mijn ex zelf weg en dan wil ok haar en mijn kinderen graag terug.

In anders man ogen ben ik waarschijlijk een grote crimineel,

zelf vind ik wat ik heb gedaan ook niet goed.

Ik lees in andere verhalen dat de buitenwereld denkt van go wat een leuk gezin, bij ons was dat niet anders.

Ik schrik daar toch van, want ik wil helemaal geen huiselijk geweld of welk ander geweld dan ook gebruiken.

E ik vreselijke spijt van wat ik je in onze relatie heb aangedaan, zoals je weet ga ik mijn veratwoordelijkheden nooit uit de wegm en aanvaard ik de coseqenties maar ik wil wel zeggen dat ik vreselijk veel van jouw en de kinderen hou.

En wat gaan de plegers nu DOEN om herhaling te voorkomen?

Ik loop via mijn werkgever bij een maatschappelijk werker, daarnaast word ik medio junie door een psycholoog getest op enig vorm van autisme.

Stel ik heb een variant, dan is dat geen vrijbrief.

Ik ga dan proberen met gerichte hulp er voor zorgen dat ik geen uitbarstingen meer krijg.

Heb ik geen vorm van autisme, zal ik met meer algemene hulp moeten werken aan mijn agressievieteit.

Daarnaast heb ik aan steunpunthuiselik geweld een mail gestuurt met de vraag of zij mij kunnen helpen.

Ik vind het namelijk vreselijk als ik mensen in mijn omgeving, maar uberhaupt mensen pijn doe op wat voor manier.

Mijn manier van pijn doen is fysiek, andere mensen doen iemand anders met woorden pijn.

Wat ik werkelijk hoop is dat ik voor nu en in de toekomst nooit meer anderen pijn zal doen.

spijt...ha...laat me niet lachen.

besef je eigenlijk wel dat jij het slachtoffer al alles hebt afgepakt.heel haar leven is verwoest en krijgt dankzij jou LEVENSLANG!!!! of jij nou wordt gestraft of niet het slachtoffer heeft de zwaarste straf gehad!!!!

beste anja, begrijp dat je heel boos bent, maar kan het niet nalaten je te vragen met wat meer respect te reageren. ik heb ook als kind en als volwassene huiselijk geweld meegemaakt, maar het blijft wel belangrijk om met respect te reageren naar mensen die toch de moed hebben hun tekortkomingen naar buiten te brengen. vind dat je de boosheid die je voelt niet moet projecteren op anderen. dit is een hulpgevend forum en niet om anderen nog eens af te blaffen. natuurlijk mag iedereen zijn mening geven, maar defensief en neerbuigend reageren helpt niemand. sorry als dit voor jou kwetsend aanvoelt, maar het laatste wat ik wil is iemand kwetsen. hoop alleen dat je hier eens naar kijkt en dat je de kracht vind om je pijn te verwerken en het leven positief op te pakken. liefs,nat.