Bedankt Sharon 

Lieve lieve Dina,

Zo vaak heb ik jouw bewonderenswaardige verhaal gelezen. Ook de ervaringen van je zoon. Het leek en lijkt zo goed af te lopen, maar het kan niet anders dan dat ook hij zijn trauma,s al heeft opgelopen lieve Dina, dit kun je niet alleeen! Ook al lijkt alles zich nog zo ten goede te keren, net als bij mij. Ik zie ook de gevolgen, bij mijn dochter, een lieve, spontante, goed gebekte en lekker fel opstandige beginnende puber van 13. Ik zie wat het met haar heeft gedaan....het positieve nieuws: Het is in de openheid, we praten erover, steken onze kop niet in het zand. Maar de tering is gezet, en ik hou soms ook mijn hart vast.

Als mijn dochter (van 13!!) ontploft, ontploft ze ook goed. En dan hou ik mijn hart vast. Ik probeer me zoveel als mogelijk op de positieve kanten te richten, maar mijn hart bloedt als ik haar hoor vloeken, met spullen zie smijten, haar broertje met regelmaat een stomp of schop verkoopt, en ik weet waar het vandaan komt...Gewone family matter"? Ik hoor het ook van andere moeders, zonder huiselijk geweld verleden. En ze kan ook zo fantastisch lief zijn, en verstandig. Ze baart me zorgen.

Wat een tol betaal je, na zoveel jaren huiselijk geweld. Het kan ook niet anders Dina, negeer het niet. What the fuck dat het al jaren geleden is. je hebt niks meer en niets minder dan een zwaar trauma overleefd, net als je zoon. het laat zijn sporen na....

Pak alle hulp die je krijgen kan!

Sharon

Lieve Sharon,

Ik bedank je enorm voor je bericht, ik had totaal geen idee, dat je na zowat drie jaar last kon hebben .. 2,5 jaar is het om precies te zijn.

Wat betreft me zoon, hij is wel 21 he! Maar mijn zus zei ook, hij heeft nooit en nooit wat gemogen, geen vrienden niks en geen eigen leven, nu met jou begint zijn leven pas. Dat is natuurlijk ook zo, ik pak alle hulp aan die ik aan kan pakken, zeker.

Ik merk dat ik het nodig heb, ik krijg ook in eens huilbuien

en ook dat ik uit het leven wil stappen!

Juist nu ik zo gelukkig zo moeten zijn en alles mag en alles kan, waarom?? Inderdaad Sharon, waarom na al die ellende?

Het is ook een trauma geweest, ik merk dat ik nog steeds schrikt, niet zo als toen, maar weg is het niet en weg gaan zal het nooit. En wat ik vooral moet leren is de navelstreng door te knippen, maar wat is dat moeilijk, ik zit nooit op zijn lip hoor, dat niet of ik controleer hem niet... nee, maar ik wil er altijd voor hem zijn als je mij begrijpt!

Nu zijn we dus in het huis van me zus en wie kwam er vanmiddag... je raad het vast al. Steef met zijn meisje.

hahahah, eventjes maar hoor, hij wilde haar zijn oude buurt laten zien, mmmmm wel heel leuk.

Ik heb ook dat boek gekocht, een tip van S

Relatie onder de schop van Jan Storms, ga hem nog niet lezen hoor, maar ik heb hem en hou het wel voor van de winter.

Heel erg bedankt voor je steun meid.

Gr. Dina....

En Gem... dank je wel, ik ga zeker genieten over 20 dagen is ons huwelijk, ik kijk er erg naar uit! Mijn familie heeft allerlei plannen, nou we zien het wel allemaal.

XX Dina

auteur van dit bericht is Dina, aanhef lieve lieve Dina (aan zichzelf gericht dus). Afzender Sharon en titeltopic: Bedankt Sharon (ook aan zichzelf gericht dus). Beetje in de war Sharon?

En Dina, hoop niet dat je boos wordt als ik dit zeg, het is goedbedoeld. Maar het is slimmer eerst je verleden te verwerken voor je met een ander in het huwelijksbootje stapt. Je ziet nu waarschijnlijk je eigen fouten niet in waardoor je die zult herhalen. Daarmee zeg ik niet dat het jouw schuld is wat die man je aan heeft gedaan. Maar je bent zeker voor een deel verantwoordelijk dat het 27 jaar heeft geduurd. Ik ben bang dat je anders tegen hetzelfde aan gaat lopen. En nu zeg jij natuurlijk: nee hoor deze man is heel anders. Maar als iedere man van begin af zijn ware aard zou tonen zou het op dit forum heel erg rustig zijn.

Hoi TS

Ik zal nooit tegen het zelfde aan lopen, ik ben er allang achter hoe en waarom ik bij me ex was.

En deze man... ken ik langer... dan ik me ex ken... dus hier bedoel ik mee... leven na de dood... als je er in gelooft

De energie straalt van ons af! niet normaal en nooit mee gemaakt... ik zal je in alle gevallen gelijk geven, absoluut!!!

Maar deze keer niet! ik ben 48 en weet heel goed wat ik doe, voor mijn a.s. man is het zijn eerste huwelijk, voor mij de 2e en me zoon die bij ons woont, is dol blij met hem en ligt niet aan hem of wie dan ook!

Het komt door mijn verleden en ik ben heel optimistisch gelukkig en laat me hierdoor niet uit de veld slaan!

Dat stukje wat boven aan staat... Zal alleen Sharon begrijpen

dus... als je verder de toptic leest... zal JIJ het ook begrijpen.

Het is mijn toptic en Voor Sharon bedoelt.

En wees niet bang, mijn liefje is nog nooit en nooit boos geweest op mij en heeft me nog nooit uitgescholden, god god god wat moest ik hier aan wennen. Het is zo raar een partner te hebben, die er alleen voor jou is en die jou belangrijk vind en die ook echt van je houd.... en vooral

van mijn kind en mijn familie... mooier kan het niet!

Gr. Dina

Ik wens je alle geluk Dina en dat meen ik oprecht..zelf ben ik bang nooit meer iemand te kunnen vertrouwen. Ik zal altijd die achterdocht houden, want mijn liefde voor mijn man was puur, ik hield van hem, hij was mijn soulmate, hij was mijn alles, ik deelde alles met hem en ik voel me zo ontzettend verraden en ik kan me niet voorstellen dat ik nog 1 keer mezelf zo kan geven aan iemand. En juist hij bleek niet die man te zijn, die ik dacht dat hij was. En dat gegeven doet pijn. Er is iets kapot gemaakt bij mij.

Wil niet zeggen dat ik ontzettend blij voor jou ben, dat jij je hart wel weer kan openstellen en zoals je zelf zegt, je bent op een leeftijd dat je niets meer impulsief doet.

Ik wens je alle liefde en alle geluk van de wereld toe.

Liefs, Gem

Lieve Gem,

Klopt als een bus. ik weet niet of je mijn verhalen nog herinnert.

Ik wilde nooit meer een vent, nooit meer trouwen en nooit meer samen wonen... en eenzaam zal ik nooit zijn, ik hou van dingen doen, zoals vakantie met gezelschap, sporten, hobby's

En Gem... ik kan nog steeds geen mannen verdragen, nog steeds en steeds niet.. ga niet naar een mannelijke arts

klanten heb ik moeite mee..

Maar Fer... Dat is heel andere koek en als je hem zal zien, zal je het begrijpen.

Een dame hierzo van deze toptic heeft hem gezien, ik heb contact met haar en ze zegt, inderdaad Dina nu snap ik je!

Hij is zo en zo bijzonder, dit moet je voelen en zien en dan pas geloof je het! Hij is een geschenk uit de hemel, nog nooit Gem... ben ik bang geweest met hem, nog nooit heb ik me rot gevoeld bij hem... door heb leef ik, door hem sta ik in vuur en vlam... te veel om op te noemen...en met deze man wil ik echt 100 Worden!

Nee, ook ik ben nog steeds niet genezen... maar neemt niet weg... dat ik wel kan genieten, van hem, van me zoon en van mijn familie... ondanks dat ik soms die terug slag zo heb.

Maar wat wil je... het is een enorme trauma geweest dit alles en dat gaat zomaar niet over... Of je huis nou afgebrand is of dat je je familie in een keer verliest.... het betekend niet

dat je stil moet blijven staan. Verwerken en pakken wat je pakken kan als het je lukt.

Dikke kussss lieve Gem en geloof me... dingen komen op je pad... zoals bij mij en Fer, een lievere vent kan ik me niet voorstellen.

XXXX Dina

Lieve Dina,

Nu ben jij vandaag degene die mijn tranen doet laten rollen. Wat zeg je dit mooi en vol liefde. Ik voel uit je woorden hoe belangrijk hij is voor je en hoeveel je om hem geeft. Je hebt helemaal gelijk als je zegt dat er geen reden is om stil te staan. Stil staan zal ik zeker niet en wat jij me net gezegd hebt zal ik nooit vergeten...alles kost tijd, dat weet ik..zou soms ik willen dat het ineens een jaar later was..helaas moet ik hier nog even dwars door heen, dwars door de scherpe randen heen..maar jouw verhaal zal ik nooit vergeten...dank je Dina en nogmaals alle geluk!! Liefs Gem

Hoi Dina,inderdaad je hebt helemaal gelijk...dat jij nu eindelijk je wereld vent hebt getroffen...en zeker nix impulsiefs doe....je weet ik vind jullie heeel goed bij elkaar passen...idd GEM het zijn 4 handen op 1 buik hoor je ziet gewoon dat dat wel snor zit.die 2 zijn voor elkaar bestemd,en idd nu snap ik waarom ze haar hart weer heeft verloren hoor.

En dina blijf bij je zus zolang nodig is en neem alle hulp aan die je krijgt,sommige dingen kun je niet alleen, Sharon niet,ik niet en ook jij niet.

kus jolanda

Ik begrijp je best wel Dina maar toch. Misschien is het mijn eigen angst en wantrouwen. Ik vertrouw ook niemand meer. Ben zelf ook 48, niet bepaald impulsief en kende mijn ex ruim 20 jaar voor we iets begonnen. En dan blijkt hij na zoveel jaar toch ook ineens zo'n monster te zijn. Soms kan ik het nog steeds niet geloven. Net zoals Gem, die dacht ook dat haar man haar soulmate was. Je hebt een flinke rugzak, ik lees je berichten en soms vind ik ze een beetje naïef (is niet verwijtend bedoeld hoor), dat je hier zo vaak op het forum zit terwijl je vakantie hebt, allemaal tekenen dat ik denk: Dina doe aub voorzichtig. Je bent zo kwetsbaar nog en daarmee zo'n makkelijk slachtoffer.

Ik hoop dat je gelijk hebt en gun je alle geluk van de wereld.

Wauw lieve Gem,

Je maakt mij heel verlegen zo hoor! Ha ha meis, tja het valt allemaal niet mee he!

Het ging zo goed met mij, ik ging als een speer met verwerken van alles en ineens ging het mis, dit is pas een maand of 2 zo.

Mijn zoon die nog bij me woont met zijn meisje, die gaat ineens het gedrag tonen van zijn vader! En Gem, ik word kost misselijk ik krijg paniek aanvallen, ik krijg geen lucht enz.enz.

Net Wat Sharon zegt, blijven praten en er over blijven praten en ik ben hier kort geleden mee begonnen en ik moet je zeggen, dat het helpt tot nu toe, ik ben wel naar me huis arts gegaan omdat ik met nare gedachten liep.

Ik ben zo zo zo moe, moe van het strijden, moe van het vechten, me zoon was na de scheiding van zijn Vader, helemaal los gegaan en enorm verslaafd geweest aan hard drugs en drank... ik was nog niet eens van me ex af of het ging helemaal mis met me zoon!!! En behoorlijk ook!

Dus ja twee maanden verlof genomen en geknokt en geknokt met verslaving zorg erbij enz.enz. Het is ons gelukt, super gewoon en dan krijg je ineens dit... ik merk dat hij zooooo boos is , maar het komt er niet uit en hulp wil hij niet

ik ben 2 x met hem gaan praten en ja hoor, hij heeft het inderdaad over zijn vader, nog dromen van hem, nog steeds wilt hij hem dood maken! voor wat hij ons heeft aan gedaan

Nee Steef zeg ik! Je moet die gedachten los laten, hij is ziek, jouw vader is ziek en hij handelde omdat hij dacht dat het goed was en Gem, dit krijg ik niet aan zijn verstand... hij is gewoon te woest. Ik hoop en dat hoop ik echt, door te laten zien en hij weet het... dat met haat de problemen niet op lost. Hij ziet hoe ik met Fer om gaat en Steef vond het heel vreemd... hebben jullie wel eens ruzie mam?? Nee steef, nooit wel mening verschil, maar Fer is nooit echt boos.

Raar he mam... vind je het niet raar mam?

Ja, moest er ook heel erg aan wennen en zo praten we door en ik hoop gewoon dat als ik hulp heb van de psycholoog, dat ik verder ben, het is helaas pas in oktober, maar ik heb haar alvast mijn levensverhaal gestuurd per email.

Tja Gem het leven is zeker niet gemakkelijk, absoluut niet.

En.... Ik zei het TS al... ik weet nu gelukkig waarom ik me heb laten slaan, dit alles na zoveel jaren.. ongelooflijk, ik was het gewoon vergeten... neee het zat te ver verstopt!

Dus ik denk dat dit enorm scheelt...

XXXX meissie, we spreken elkaar weer en je krijgt te horen hoe het allemaal geweest is... het mooiste is... dat mijn zoon mijn getuigen is! en ons de ringen geeft.. mooier kan het niet... Hij zei ook tegen Fer... Ongelooflijk man, ik heb mijn moeder jaren niet meer horen lachen...dank je wel, dat je haar zo gelukkig maakt..

Mooier kan het toch niet... net een sprookje, maar met een pijnlijk verleden, die me toch helaas achtervolgt.

XXXXXXXXXXXX