bang om je kind te verliezen 

Ik ben jong getrouwd met een 10 jaar oudere man. ik ben nu 23 jaar en hij is 33 jaar. samen hebben we een dochter van 11 maanden oud ons zonnetje in huis. tijdens de zwangerschap is mijn man veranderd. ik denk zelf dat het kwam omdat ik geen gemeendschap meer wou hebben toen ik zwanger was, hij werd aggresiefer, als hij bijv op zijn duim sloeg had ik het gedaan, steeds zeurde hij om sex. ook heeft hij me een keer geschopt toen. ik kon het toen nog wel aan en dacht toen van het zullen de spanningen wel wezen want hij word vader.

Toen bleek dat wij een huilbaby hadden werd het er niet beter op. hij sloeg een keer de baby uit mijn handen en trapte tegen de box aan toen de baby er in lag. ik heb toen 112 gebeld. hij kreeg een waarschuwing en is toen een avondje daar geweest om bij te komen. maar door dit geintje kreeg ik ook het AMK op me dak. een onderdeel van jeugdzorg. ik werd helemaal gecontroleerd en hij ook op verdenkink van kindermishandeling, gelukkig bleek als snel dat ik onze dochter niet mishandelde, en hoefte we er niet meer naar toe, mijn man heeft een soort van beroete gehad en sinds die tijd is die nog aggresiefer, nu ben ik bang om 112 te bellen vanwege het amk. en mijn schoonouders drijgen het kind van me af te nemen als ik van hem zou gaan scheiden en ik ben nu zo bang dat ik het allemaal maar pik

Hee meid ten 1e knap van je dat je je verhaal hier doet!je moet weg bij die man!en als je 112 belt ben dan niet bang want zo laat je juist Aan het amk zien dat je bang bent voor het gevaar van die man en in het belang van je kind en jezelf handeld!ik zut in een soort gelijke situatie alleen richt mijn vriend zich gelukkig alleeb op mij ook ik moet hier weg ben doodsbang van hem alleen durf die stap niet te zetten maar zodra hij onze dochter aan raakt dan onderneem ik alle stappen die er zijn!

Wees niet bang voor de dreigementen van je schoonouders, die kunnen je kind niet van je afpakken.

Je kan nu 2 dingen doen.

Of je kiest voor een leven met hem en alles wat er dan bijkomt, of je kiest voor een leven met je kindje en je stelt je moederschap zo veilig.

Nou, volgens mij hoef je dan toch niet lang na te denken ?

Echt! Als je de kracht hebt, ga! Liever vandaag nog dan morgen.

Dit is niet goed voor jou en daarmee je kind.

Ik heb gisteren net gesprek gehad met advocaat! Je schoonouders hebben niks te zeggen en kunnen je niks maken. Mij werd het advies aangifte te doen bij lastigvallen. Ik ken het angstige gevoel, ook ik heb dat als ze weer met hun dreigementen komen.

Als je hierin blijft word je alleen maar zwakker en ben je straks niet meer in staat voor jezelf en je kind te vechten.

Ik hoop dat je de kracht vindt om te gaan!

Liefs en sterkte.