Ze MOET bij hem weg, hoe maak ik dat duidelijk? 

Ik ben ten einde raad. Heb al eerder eens een bericht gepost hier over mijn zusje. Maar er is nog niet veel veranderd. Ik ben vorige week bij haar langs geweest (ik zie haar maar heel weinig omdat ze aan de andere kant van het land woont), maar ik heb hier getuige mogen zijn van hoe haar vriend haar behandeld. En het is werkelijk niet normaal.

Hij komt uit zn werk en begint vrijwel meteen tegen mij te vertellen wat ze allemaal verkeerd doet en wat hij allemaal wel niet voor haar doet. En hij blijft maar doorgaan door het opsommen van alles en neemt daarbij een steeds meer opgefokte houding aan en scheld haar ook nog eens voor alles en nog wat uit.

Bij mijn zusje ongeveer hetzelfde verhaal. Zodra hij begint, begint bij haar haar bloed te koken. Het is namelijk de zoveelste keer. De sfeer wordt gespannen en hij wordt intimiderend. Zij verliest haar beheersing en geeft m een duw. (is vaker gebeurd) En dan duwt ie haar terug en staat vervolgens met een vuist omhoog te dreigen dat ie haar zal slaan. tegelijkertijd staat mijn zusje haar mannetje wel en ze gaat er keihard tegenin.

De agressieve, onverschillige en intimiderende houding zijn volop aanwezig in deze relatie. wat niet normaal is. Mijn zusje kan er ook wat van, maar ik zie overduidelijk dat hij haar hier toe drijft. Hoe moet ze anders reageren als hij haar maar blijft kleineren en uitschelden? Maar het is niet goed natuurlijk.

Hij dreigt ook. dat het uit is, dat ze van geluk mag spreken dat hij haar niet slaat, dat ie het de volgende keer wel doet, dat ie haar het huis uit gooit, dat ie een telefoontje gaat plegen naar haar werk omdat ze officieel niet met m mag samenwonen etc etc. Maar hij doet het uiteindelijk niet.

Hij is wel de eerste die bijdraait en een poging doet om weer normaal met elkaar om te gaan en te praten. Maar mijn zusje kan dat dan nog niet en heeft meer tijd nodig. En daar heeft hij het geduld weer niet voor. Omdat zij dan nog steeds pissed is en hem 'straft' door hem niet te zoenen etc komen de volgende irritaties bij hem en begint het riedeltje weer van voor af aan. Ze respecteren elkaar niet meer.

Toch blijft ze bij hem. Het is gecompliceerd. Ze heeft een onzekere baan, en ze mist dus de financiële zekerheid om voor zichzelf een woning te kunnen financieren. Haar familie en vrienden wonen allemaal niet in de buurt. Ze voelt zich ook te bezwaard om bij hen aan te kloppen voor woonruimte of iets. Ze houdt ook nog te veel van hem en hoopt dat het goed komt. Ze is blij dat ze iemand heeft die haar trouw is en om haar geeft. Andere mannen zijn namelijk niet te vertrouwen. En ze wil 3,5 jaar niet zomaar opgeven. Ze weet het niet. Het ene moment neemt ze het voor m op, het andere moment zegt ze hem te haten.

Ook met hem heb ik een gesprek gevoerd. Hij wou weten hoe ik erover dacht. Hij zegt, ja ik ben een macho, zo ben ik, zo ga ik ook met mn vrienden om. Hij zegt vrouwen te haten, want het zijn allemaal sletten en ze liegen. Hij heeft het al vaak genoeg gezien bij vrienden van m en vriendinnen van mn zusje zegt ie. Ook zou mn zusje schijnheilig zijn en ik niet dus daarom kon ie wel normaal met mij praten. Maar hij wil haar niet kwijt. Hij houdt van dr. Ze voldoet alleen niet aan zijn verwachtingen.

Waardoor de irritaties ontstaan in hun relatie is bij beide nu duidelijk. Ze kunnen er alleen niet mee omgaan. Ze zijn beide te koppig om te kijken hoe ze er zelf aan kunnen bijdragen om het beter te maken en blijven maar met het vingertje wijzen. Het is een neerwaartse spiraal. Ik hoop echt dat ik bij hem ben doorgedrongen met ons gesprek. Ook bij mn zusje. Ik weet niet wat ik nog meer kan doen. Ze ziet nog tegen teveel dingen op. ze ziet geen uitweg meer en ze durft ook niet de stap aan om alleen te zijn.

Welke optie kan ik haar voorschotelen waarmee ze direct bij hem weg kan? Ik woon zelf te ver om haar in huis te kunnen nemen ivm haar baan en heb te weinig woonruimte. Of welke andere oplossingen zijn er nog meer?

Zou het kunnen dat de situatie met die man je zus (nog) iets oplevert? Ook al is de 'winst' voor haar van neurotische aard?

Je had mij 3x bij mijn ex weg kunnen halen, ik was met dezelfde vaart -hoewel steeds met meer vertraging maar toch- als een stuiterballetje terug gegaan.

Je hebt zelfs kans dat beider ongenoegen zich naar jou, de derde partij, gaat richten omdat ze allebei (nog) baat hebben bij de situatie waarin ze op dit moment verkiezen te blijven.

Wat je voor haar kunt doen? Ik denk in de eerste plaats duidelijk maken dat ze altijd bij je terecht kan, no matter what, met haar verhaal. Dat je haar niet veroordeelt, ongeacht de keuzes die ze maakt. Vragen stellen waarmee ze zelf de antwoorden kan gaan bedenken. Bewustwording is niet op te leggen en heeft vaak veel tijd nodig.

Hmm, ik vraag me af waar er nog baat te vinden is. Het gaat soms wel eventjes goed, maar t loopt altijd wel weer uit de hand. en te vaak. Hoeveel ruzies moeten er nog komen? Als ze zich beiden niet aanpassen worden ze nooit gelukkig. hoe krijg je in godsnaam ooit nog respect voor elkaar als dat allang verdwenen is?

verder heb ik haar ook duidelijk gemaakt dat ze bij me terecht kan en dat ik achter haar keuze zal blijven staan. dat weet ze. Ze weet ook dat ik haar enorm sterk vind. ze heeft al veel tegenslagen gehad en ik heb alle respect voor dr. Dus ik ben absoluut niet bang om haar te verliezen. Ze geeft zelf ook immers aan hoe blij ze met me is.

Vragen stellen om haar zelf aan het denken te zetten, heb ik ook gedaan. Vriendinnen van haar doen dat ook. Ze heeft ook echt doorzettingskracht opgebouwd de laatste jaren door verschillende tegenslagen los van haar relatie. En daar ben ik heel trots op. Maar ik vind dat ze dat nu te ver toepast binnen haar relatie.

Op een gegeven moment moet je voor jezelf kunnen kiezen, inzien dat het niet meer goed gaat komen. ondertussen blijft ze hopen dat het toch zal verbeteren. Dat kan ik haar ook niet kwalijk nemen. Ik begrijp dat ze het zo ziet. Maar ze is zo veel beter af zonder hem! Ze moet het ook zelf doen. Ik zal haar nergens toe dwingen, maar ik wil het haar wel laten inzien dat het niet goed zit.

Ze ziet alleen nog te veel drempels om uiteindelijk die keus te kunnen maken, en ik wil die drempels voor haar weghalen. De rest laat ik aan haar over. Of dat dan bij hem blijven wordt of niet. Ik vertrouw op haar oordeel. Heus. ze zit alleen in een gigantische tweestrijd waar ze niet uitkomt. en ik wil haar daarbij helpen.

Waarschijnlijk is jouw zus verslaafd aan het spelletje wat zij samen aan het spelen zijn, weg duwen en terug trekken. Ik kon ook geen afstand, van mijn inmiddels ex, relatie nemen. Juist omdat, hoe vervelend de ruzie's en scheldpartijen waren, het ook de spanning er in hield. Ondertussen ben ik door de (voor mij) juiste therapeut erachter gekomen, dat ik door spanningen uit het vroegere gezinsleven verslaafd ben geraakt aan stress en spanningen! En dit dus mee neem in relaties met mannen. Ik kan je alleen aanraden je er zoveel mogelijk buiten te houden, hoe moeilijk het ook is. Geef haar steun als ze het nodig heeft en trek je terug als er geen steun nodig is. Uiteindelijk zal ook zij inzien wat er mis is, en stoppen met deze relatie

Heel veel sterkte

Liefs eveline

Gezien het verhaal -aantrekken-afstoten- zou men eerder denken dat wellicht zus een borderlinestoornis zou kunnen hebben met die kenmerken die erbij horen.

Misschien dat het verstandig is eens licht op te steken

bij uw huisarts en verder de ggz ook.

Ieder kan daar terecht om in ieder geval informatie.

Daarbij als zus inderdaad zoiets zou hebben en mankeren is er zeker zorg nodig en al dan niet langdurige therapie.

Echter dan moet een deskundig psychiater diagnose stellen eerst. Voordat er nog meer schade is aangericht misschien verstandig zus te bewegen hulp te gaan zoeken.

En jahoor we gaan weer even met psychische termen gooien! Omdat er aan en afstoten aan te pas komt, zou mevrouw meteen borderline hebben??? Beetje gevaarlijke uitspraak! U bent wellicht psychiater en medium tegelijk???? Dat u zulke uitspraken op basis van 1 berichtje kunt doen????