Politie doet niets 

Ik heb mijn vriendin uit haar huis gehaald waar ze te maken heeft gehad met huiselijk geweld. Zowel geestelijk als lichamelijk. Het was een erg moeilijke stap. Ze is nog steeds erg bang voor haar ex en de politie doet niets. Ze kunnen eigenlijk niets doen, want er is geen bewijs. Ze is nu ver weg om aan haar zelf te werken, toch is ze bang dat ze iemand tegen komt die hem kent en dat doorgeeft.

Hij kent zoveel mensen en ook mensen bij de politie. Hij had zo een lange lijst be hen, en die is er ineens niet meer. Ze kan geen kant op en is erg bang. Hij kan alles maar maken en blijven maken. Hij weet precies wat en hoe hij alles moet doen zonder gepakt te worden. Hij heeft dit bij meerdere vrouwen gedaan die hij nog steeds in zijn macht heeft. Hij heeft ook nog een kind met mijn vriendin en dat maakt het probleem veel erger, hij wilt nu zogenaamd contact met dat kind. Terwijl hij nooit eerder wat voor dat kind heeft gedaan. De politie doe niets, maar de hulpverlening helpt ook niet mee. Ze moet namelijk gewoon naar buiten om haar dingen te doen. Ze is als het ware nergens veilig.

Ja, hoe zit dat toch. Een goede bekende van mij, vrouw op redelijke leeftijd, wordt door haar drugsverslaafde zoon regelmatig in elkaar geslagen. Dit weekend was het weer zover. Politie erbij, zij zelfs bewusteloos. 3 auto´s met agenten, en de enige oplossing die ze konden verzinnen was dat ze haar zoon maar beter het geld kon geven waar hij om vroeg!?!?!?. Buiten dat ze inmiddels dus door deze situatie al aan de grond zit, waarom kan hij niet worden opgepakt? Waarom kan hij niet minstens een nacht worden opgesloten? Want volgens haar wilden ze dat niet doen??. Ik snap dit niet, zou willen helpen meer dan ik al doe, maar kan dat niet. Maatschappelijk werk is betrokken, verslavingskliniek is op de hoogte (zoon heeft daar een knipkaart), maar er wordt niets gedaan. Krijg de neiging om vriendjes van vriendjes in te schakelen voor het leren van een lesje aan deze diep trieste meneer, maar ja, is natuurlijk ook geen oplossing. Hoe is dit mogelijk. Dat je wel wordt opgesloten als je wildplast, of geen licht op je fiets hebt, en je wel je oude moeder in elkaar mag meppen blijkbaar. Ik ga morgen bellen met de politie, gewoon voor uitleg en de andere kant van het verhaal, maar moest dit toch even kwijt, hoop ook op goed tips?! Behalve een blijf van mijn lijf huis natuurlijk. Bestaat dat overigens, voor moeders die door zonen worden mishandeld?

toch maar even een update, voor t geval er mensen lezen. Ik ben er inmiddels achter dat het slachtoffer geen aangifte doet, waarschijnlijk ook een bekend verhaal voor mensen die met huiselijk geweld te maken hebben. Ik ben aan het proberen om de hulpverlening te pakken te krijgen, omdat ik denk dat iemand die al tientallen jaren in dit schuitje zit, niet meer de psychische kracht heeft om uit haar slachtofferschap te stappen en inderdaad aangifte te doen en voor zichzelf te gaan zorgen, in plaats van voor de dader, haar zoon. Want ik zie dit verhaal anders heel slecht aflopen en dan denk ik dat er iemand moet zijn die haar aan de hand neemt om de juiste stap te zetten en, hoe lastig en hopeloos het ook lijkt, wel die aangifte te doen, zodat ook de politie handen en voeten krijgt om iets te kunnen doen. Dan is uiteraard de situatie voorlopig echt niet beter, maar in ieder geval kan er dan iets in beweging komen en er wellicht in de toekomst voor haar ook weer een leven zijn, ooit. Haar zoon vrees ik, is toch al verloren. Of is dat te pessimistisch? Hoe dan ook, de politie treft hier geen blaam, ik snap hun probleem, het is het systeem dat hier tekort schiet.

Nou Soof,

Inderdaad, jij bent mij al een stapje voor.

Je moet aangiften doen, anders kunnen ze niks.

Ik heb me zoon ook aangegeven en ze hebben wel degelijk meegenomen en 3 dagen opgesloten en ze vroegen of hij terug naar huis mocht, na de officier van justitie. Ik zei op 1 voorwaarde, dat hij gaat afkicken.

Je moet inderdaad de juiste weg bewandelen, maar die moet je dan ook wel weten!

het beleid is gewoon behoorlijk Kut! op z'n Hollands gezegd.

Gr. Dina

Soof dit klopt niet helemaal. Als er sprake is van huiselijk geweld, en dat is er dus, is een aangifte niet persé nodig. Ze kunnen ook tot ambtshalve vervolging, zoals ze dat zo mooi noemen, overgaan. Dus zonder dat er een aangifte ligt. Verder staat ook ergens in de wet, weet alleen even niet meer precies waar, dat een ieder die kennis draagt van een strafbaar feit daar aangifte van kan doen. Dus in het geval zij dat niet meer kan, kan jij dat ook doen. Maak je alleen niet te veel illusies dat de politie wel iets doet als er een aangifte ligt want als slachtoffer heb ik iets anders ervaren.

Klasse trouwens van je hoe je voor haar opkomt en haar steunt.

Karin, weet je misschien hoe dat zit in mijn vriendins geval. Zij wil geen aangifte doen omdat ze bang is dat hij toch weer vrij rond gaat lopen. Ook kan ik geen aangifte doen, omdat hij haar de laatste tijd niet meer geslagen heeft. Hij heeft haar alleen geestelijk mishandeld. En het kind is helemaal getraumatiseerd. Mijn vriendin is ook bang dat ze het kind gaan afpakken.

Wat moet ze doen iemand die kan helpen!!

@ Soof, kwam het net ergens tegen. Artikel 161 van het wetboek van strafvordering zegt dat een ieder die kennis draagt van een strafbaar feit de bevoegdheid heeft daarvan aangifte te doen. Die bevoegdheid houdt tevens een aanspraak in, namelijk dat de aangifte wordt opgenomen. Als de politie moeilijk doet sla ze dan maar met dit artikel om de oren. Laat je niet wegsturen, als iemand ergens aangifte van wil doen is de politie namelijk verplicht die aangifte op te nemen. (zegt artikel 165 strafvordering).

@V: dat hij haar de laatste tijd niet geslagen heeft, maar ik begrijp hieruit dat hij dat eerder wel heeft gedaan, betekent niet dat jij geen aangifte kunt doen. Alleen zal de bewijsvoering dan wel een probleem zijn en verwacht ik niet dat ze er veel mee zullen doen. Je kan wel altijd een melding doen bij de politie. Dan ligt het verhaal vast, doen ze er verder niks mee, maar als er alsnog een aangifte komt betrekken ze dat er bij en staat ze sterker. Geestelijke mishandeling is net zo erg als lichamelijke, misschien zelfs wel erger. Het is alleen praktisch niet te bewijzen en voor zover ik weet is er nog nooit iemand voor veroordeeld in Nederland.

Als het kind al getraumatiseerd is en ze is nog steeds bij hem kan ze maar één ding doen: maken dat ze daar zo snel mogelijk weg komt. Blijft ze namelijk dan wordt de kans steeds groter dat ze het kind van haar afpakken. En terecht. Want in zo'n omgeving is een kind niet veilig. Snap dat het een moeilijke beslissing is voor haar, maar wil ze haar kind houden dan heeft ze daarin geen keus. Dus in het belang van het kind, wegwezen daar!

zo is nederland niemand word gestraft degene die de dader is word het hand boven het hoofd gehouden en zo is het altijd al geweest hoe denk je dat het zover kan komen dat er elk jaar weer een gezin uitgemoord word dat is de schuld van de zogenaamde wetten hier in nederland

Wordt het dan geen tijd om hier iets aan te doen?

Enig idee hoe? Ik heb namelijk zelf al van alles geprobeerd maar in je eentje bereik je niks. Kom maar met een voorstel. Ik doe mee!